|
|
|
9e EGTA-Ensemblefestival 2012 Zaterdag 9 juni zal in het Fontys Conservatorium te Tilburg het negende EGTA-ensemblefestival plaatsvinden. Klik hier om de lijst met geschikte ensemblestukken in te zien. Hierop staan composities van Annette Kruisbrink, Cees Hartog, Emiel van Dijk, Erik Otte, Harald Boxtart, Jan van den Langenberg, Joep Wanders, Manuel Ferre Gorrita en Pieter van der Staak. De vermelde stukken zijn suggesties. Andere composities van eigen bodem mogen uiteraard ook op het programma worden gezet. De speelduur per ensemble bedraagt maximaal 15 minuten. Elk ensemble speelt minimaal één compositie binnen het festivalthema. De verdere programmakeuze is vrij. Het ensemblefestival begint om 10.30 uur en zal tot 16.30 uur duren. Tussen de optredens van de deelnemende ensembles in, zullen er diverse gastoptredens worden verzorgd. De toegangsprijs voor bezoekers bedraagt 5 euro. Voor deelnemers en kinderen tot 12 jaar is de toegang gratis. Met dank aan onderstaande sponsors die dit festival mede mogelijk maken:
_________________________________________________________________________________________________ 8e EGTA-Ensemblefestival 2010 Zaterdag 5 juni vond in het Fontys Conservatorium te Tilburg de achtste editie van het EGTA-ensemblefestival plaats.
Thema dit jaar was 'Notes from Britain'. Elk van de acht deelnemende ensembles speelde minstens één stuk dat binnen dit thema viel. Het gitaarensemble van de muziekschool Veldhoven gaf als eerste acte de presence. Dit ensemble o.l.v. André van Iersel bestond uit jonge deelnemers. Vervolgens betrad ensemble No-Way o.l.v. George Nowee het podium, een groot ensemble met louter volwassenen. Met het optreden van het Tiliander Gitaarensemble o.l.v. Manuel Ferre Gorrita werd het eerste deel van het festival afgesloten.
In de pauzes kon men de stands van KaVePe (bladmuziek), Guitarrería (gitaarspeciaalzaak) en gitaarbouwer Dirk Janssen bezoeken. In het volgende deel van het festival was het de beurt aan Quinteto Cuerdas o.l.v. Pieter Nanne de Groot en het gitaarensemble van de Amstelveense Muziekschool o.l.v. Martin Lichters. De Britse gitarist Gary Ryan sloot dit blok af met een zeer geslaagd mini-recital.
Gitaarensemble GO! o.l.v. Anneloes van Hout (allen uit het hoofd spelend!), het Lindenberg Ensemble o.l.v. Ronald Smulders en het ensemble van Gitaarschool Eric van Oss traden op in het derde deel. Een ad-hoc ensemble, bestaande uit gitaristen van de deelnemende ensembles, studeerde o.l.v. Gary Ryan twee delen van de Capriol Suite van Peter Warlock in. Het was een openbare repetitie. Communicatie met de jongste gitaristen was lastig omdat zij de Engelse taal niet machtig waren. Door mee te spelen wist Gary Ryan dit probleem te omzeilen. Aan het einde van de workshop werden beide stukken voor een volle zaal uitgevoerd.
Ookal is het EGTA-Ensemblefestival geen concours, toch waren er drie prijzen te verdelen. Deze prijzen werden beschikbaar gesteld door de Stichting Johan van Vossen. Alle ensembles werden beoordeeld door een deskundige jury, bestaande uit gitaardocent en componist Joep Wanders, gitaar/mandolinedocent en dirigent Alex Timmerman en gitaardocent en EGTA-voorzitter Jaap Hoek. Ensembles die zich het meest onderscheidden van de andere kwamen in aanmerking. De prijzen zijn gegaan naar het ensemble van André van Iersel en GO! o.l.v. Anneloes van Hout. De publieksprijs kwam in handen van het ensemble van Eric van Oss. Alle ensembles kregen een beoordelingsrapport van de jury mee en bovendien een deelnemerspresentje. Klik op onderstaande foto om alle foto's van het festival te bekijken:  EGTA-Ensemblefestival 2010 |
|
EGTA-Ensemblefestival 2008
Het 7e EGTA-Ensemblefestival heeft zaterdag 14 juni jl. plaatsgevonden in het Fontys Conservatorium te Tilburg. Dit evenement wordt iedere twee jaar door de European Guitar Teachers’ Association georganiseerd en geeft amateurgitaarensembles de gelegenheid om zich te presenteren aan het publiek. Twaalf uiteenlopende ensembles hadden zich ingeschreven. Het thema dit jaar was “Dancing with Guitars".
Hoewel het hier om een festival ging en niet om een concours, was er een deskundige jury aanwezig die alle ensembles beoordeelde (alle ensembles ontvangen een juryrapport thuis) én bovendien drie prijzen uitreikte. De jury bestond uit:
- Andy Beynon (voorzitter) gitaardocent, EGTA-bestuurslid - Esther Steenbergen gitariste - Annette Kruisbrink gitariste, componiste
De 1e prijs ging naar het Gitaarensemble Muziekschool Amstelveen van Ton Terra. De 2e prijs was voor Duo van der Zee/Tollenaar op blokfluit en gitaar. De jury loofde ook een zgn. bonusprijs uit, het volgen van een masterclass bij David Russell. Dit kwam in handen van het Ensemble TEC. De publieksprijs ging naar het CKE Gitaarensemble van Martin Tielemans.
 |
 |
 |
Overige deelnemende ensembles waren (in willekeurige volgorde)
Een uitgebreid verslag van het EGTA-Ensemblefestival 2008 verschijnt in het ledenblad El Maestro.
Verslag ensemblefestival 2006
Op 10 juni 2006 was het alweer voor de zesde keer dat het tweejaarlijkse EGTA Ensemblefestival plaatsvond. In totaal zaten er 103 gitaristen op het podium. Zij zorgden voor hartverwarmend spel op hoog niveau.
Het thema van het jaar 2006 was: Gitaarhelden rond 1800. Het leek de werkgroep een goed idee om de componisten uit deze voor de gitaar zo belangrijke periode eens wat extra aandacht te geven. Natuurlijk waren er ook twijfels. Is bijna vijf uur muziek uit deze periode voor het publiek niet teveel van het goede? En deze muziek komt toch alleen tot haar recht bij een perfecte uitvoering en een fijnzinnige articulatie? Kunnen amateur-ensembles dit wel aan? Gelukkig bleken al deze twijfels ongegrond. Het publiek heeft tot het einde toe geboeid geluisterd en meegeleefd met de spelers. Het gemiddelde niveau van de uitvoeringen lag onverwacht hoog. Als deze ensembles de maatstaf zijn voor het gitaarspel in Nederland, dan wordt er goed gespeeld en voortreffelijk lesgegeven.
Het gitaarorkest Go van de Eindhovense muziekschool beet het spits af. Veertien spelers, tussen 10 en 13 jaar oud, speelden een mooi programma met een goede afwisseling in sfeer en karakter. De toevoeging van een basgitaar zorgde voor een stevig harmonisch fundament. Dirigent Martien Tielemans had het ensemble goed in de hand. Het was een prima uitvoering en een prachtige opmaat voor de ensembles die zouden volgen.
Het Hanika-kwartet is genoemd naar de instrumenten waar het kwartet op speelt: Hanika-gitaren. Deze gitaristen zijn een kwartet gaan vormen na een workshop 19e eeuw door Izhar Elias op de Amstelveense Muziekschool. Ze spelen dan ook heel graag 19e-eeuwse muziek. Het ensemble wordt gecoacht door Ton Terra en verdient een kwaliteitslabel: dynamisch geschakeerd, fraaie klankkleuren en een mooie balans. Het onbekende werk van De Fossa is een aanwinst voor het ensemblerepertoire!
Apoyando is de naam van een gitaarsextet onder leiding van Erik Warmerdam. Met een werk van Mozart presenteerde de groep zich aan het publiek. Een mooi stuk, gespeeld in een goed gekozen tempo en met een beheerst vibrato. Er viel veel te genieten bij deze intieme uitvoering.
Het Gitaarensemble van de Muziekschool Leiden e.o. o.l.v. Bert Maas, dat al vele malen mee heeft gedaan aan dit festival, koos voor het Trio in D majeur van Filippo Gragnani. Gragnani staat garant voor appetijtelijk melodiespel in Weense stijl. Bert Maas durfde het aan om voor een pittig tempo te kiezen. Gelukkig bleek dat de spelers daarmee niet overvraagd werden, want het spel bleef ritmisch en nagenoeg gaaf.
Het tweede programma-onderdeel, de compositie van Fleetwood Mac, viel enigszins buiten het thema van het ensemblefestival. Bert Maas mailde ons: Gragnani zou het misschien ook wel heel leuk hebben gevonden als hij gehoord zou hebben hoe het gitaarspel van Fleetwood Mac in ´Never going back again´ klonk. Of Gragnani ´Never going back again´ ook leuk vond zullen wij nooit weten, maar het werd met overgave gespeeld en het publiek van dit ensemblefestival vond het, naar het applaus te oordelen, een heel geslaagd onderdeel.
Voor het West Brabants Gitaartrio was het de eerste keer dat zij meededen aan een ensembledag. Met de keuze van een trio van Giuliani heeft het ensemble niet voor de gemakkelijkste weg gekozen. Dynamisch en ritmisch viel er al veel te genieten, maar het blijft bijzonder moeilijk om een werk van 15 minuten boeiend te houden, zeker als de techniek nog iets tekort schiet om de ideale tempi te kunnen kiezen. Door de temperatuurverschillen tussen inspeelruimtes en podium kunnen nylonsnaren snel ontstemmen. Dit verschijnsel speelde ook het West Brabants Gitaartrio parten. Deze stemproblemen kunnen echter worden voorkomen door gebruik te maken van stemapparaatjes en carbonsnaren. De presentatie was overigens goed verzorgd en met een aangepaste repertoirekeuze heeft dit ensemble zeker toekomst.
Met een bepaald niet alledaagse combinatie van hoorn en gitaar presenteerde het Githoorn ensemble zich aan het publiek. De veertienjarige gitarist Lucas van der Zee en de even jonge hoorniste Lisa van der Wey speelden 3 seguidillas van Fernando Sor. Gitarist en hoorniste moeten wel over een heel goede techniek beschikken, want deze werkjes zijn verraderlijk moeilijk. Het duo draaide er de handen niet voor om. Prachtig van toon, gaaf, dynamisch en temporeel heel verfijnd. Tegen de verwachting in waren er geen balansproblemen. De gitaarpartij bleef overal helder en duidelijk. Het publiek reageerde dan ook terecht heel enthousiast en beloonde het duo nog eens extra met de publieksprijs. Zowel vanwege de bijzondere combinatie als vanwege de hoge kwaliteit van de uitvoering, volkomen terecht!
Om de zinnen na zoveel gitaarspel wat te verzetten waren in het programma drie intermezzi ingelast. Het eerst intermezzo werd ingevuld door Roland Broux, gitaardocent aan het Conservatorium van Antwerpen en jurylid tijdens het ensemblefestival. Roland Broux verruilde even zijn plaats aan de jurytafel voor een rol op het podium als gepassioneerd verteller over zijn verzameling historische instrumenten, waarvan hij een aantal op het podium had uitgestald. Het bleef niet bij woorden, Roland Broux liet ook aan de hand van korte fragmenten horen hoe deze bijzondere en kostbare instrumenten, waarvan enkele uit de tijd rond 1800 stammen, klinken. Het was dan ook een verrassend genereus aanbod, dat de aanwezigen de instrumenten vervolgens zelf mochten uitproberen. Veel gitaristen maakten gebruik van dit buitenkansje om het verschil met een moderne gitaar eens te ervaren.
Het ensemble Factorium uit Tilburg opende het tweede blok met feestelijke muziek. Dirigent Manuel Ferre tekende voor de uitstekende bewerking van fragmenten uit de Barbier van Sevilla van Rossini. De beroemde Rossini schreef de al even beroemde opera toen hij nog maar 21 jaar oud was. Al heel jong vertoonde Rossini twee opvallende eigenschappen: hij was héél muzikaal en héél lui. Er bestaat een anekdote over hem waarin verhaald wordt dat hij, als zo vaak, in bed componeerde en dat een bijna vol geschreven blad muziek op de grond viel. Liever dan het blad op te rapen maakte hij dan een nieuwe aria.
Wie een blik werpt op de lijst van composities en bewerkingen van Manuel Ferre ziet meteen dat hij in dit opzicht een tegenpool is van Rossini. Manuel's talloze composities en bewerkingen zijn de gitaar altijd op het lijf geschreven. Daardoor klinken ook de bewerkingen alsof het originele werken voor gitaar zijn. Het ensemble had er duidelijk plezier in om deze aanstekelijke muziek over het voetlicht te brengen. Prima muziek, goed uitgevoerd.
Met de uitvoering van een aantal werken van Sor, Mozart en Schubert heeft het gitaarensemble Sul Ponticello een stukje vakwerk laten zien. Sterke, bij elkaar passende werken, gespeeld door een ensemble dat de technische en muzikale kwaliteiten in huis heeft om de composities volledig tot hun recht te laten komen. De dynamiek kende veel schakeringen en ook het temporeel verloop was heel verfijnd. Dirigent Erik van Oss wist de constante aandacht van zijn pupillen af te dwingen met als resultaat geconcentreerd samenspel en een prachtig homogeen ensemblegeluid. De jury, bestaande uit Cees Hartog, Lydia Kennedy en Roland Broux, kende de juryprijs toe aan dit uitstekende ensemble.
De naam TEC (tek) is de afkorting van Tilburg Eindhoven Connection. De naam klinkt nogal technisch, maar dat is niet zo vreemd als we bedenken dat alle spelers gestudeerd hebben aan de Technische Universiteit Eindhoven. Tec stuurde een mailtje om hun keuze voor Mozart's divertimento toe te lichten: 'De klassieken vormen een nagenoeg gitaarloze periode in de muziekgeschiedenis. De meeste muziek van Beethoven, Haydn en Mozart lijkt zich nauwelijks voor gitaar te lenen. Moet je dan wel Mozart op gitaar willen spelen? Onze voormalige leermeester Harry B. Goossens vond dat je het wel moest studeren , maar niet uitvoeren . Meer aansporing heb je als toegewijd leerling niet nodig... ‘, aldus Joost Ashmann van het ensemble TEC.
Dankzij deze ´aansporing´ heeft het publiek van het ensemblefestival kunnen luisteren naar een uitvoering van het divertimento nr. 1 van W.A. Mozart. En wat voor een uitvoering! De bekende uitspraak: ‘Mozart ist die Sonne', was hierop zeker van toepassing. Het briljante tempo gaf het eerste deel meteen iets stralends en dat bleef zo tot het einde toe. Deze uitstekende vertolking van Mozart's divertimento in een bewerking van ensemblelid Joost Ashmann werd beloond met de juryprijs, een beslissing die door het publiek met luid applaus werd ondersteund.
Het tweede intermezzo werd verzorgd door een optreden van het gitaarduo David van Ooijen en Paul Pleijsier. Het programma bestond uit het Grand Duo van Joseph Haydn in een bewerking van De Fossa . David en Paul spelen op historische instrumenten uit het begin van de 19 de eeuw, bespannen met darmsnaren. Een ander interessant detail wordt gevormd door het feit dat zij ervoor hebben gekozen om zonder nagels te spelen. Deze keuze, de darmsnaren en de historische instrumenten leverden een minder bekende, maar verrassend fraaie klank op. Technisch stelt het stuk hoge eisen aan de spelers, maar dat was nergens te horen. Gaaf spel, waar nodig hoge tempi, transparantie in de vorm en prachtig gearticuleerd. Het publiek heeft genoten.
Het ensemble No-Way speelde enkele werkjes van de componisten Mozart en Schubert, namen die zo bekend zijn dat ze geen toelichting nodig hebben. Over Leonard von Call is veel minder bekend. Hij is geboren in 1768, volgens anderen in 1769. Vast staat dat hij gestorven is in Wenen, in het jaar 1815. Von Call schreef graag voor allerlei interessante combinaties zoals gitaar en fluit of gitaar en viool, en heeft ook een aantal composities nagelaten voor twee en drie gitaren. No-Way had zich goed voorbereid en speelde technisch verzorgd, met mooie nuances in klankkleur en dynamiek. Dit 12 leden tellend ensemble bestaat uit deelnemers tussen 26 en 60 jaar en komt over als een vriendenclub waar het speelplezier van afstraalt. De gezelligheid die samenspelen met zich meebrengt, zal zeker aan het goede resultaat hebben bijdragen.
Het ensemblefestival staat alleen open voor amateurs. Achteraf bleek dat twee van de drie Thaise gitaristen die zich op het laatste moment hadden aangemeld reeds waren afgestudeerd aan de Mahindon Universiteit in Bangkok en de derde reeds aan zijn laatste jaar bezig was. Strikt genomen hadden ze dus niet mee mogen doen, of alleen buiten mededinging. Anderzijds was het wel een mooie gelegenheid om eens te horen hoe klassieke werken in Thailand gespeeld worden. Het werk van De L'Hoyer dat zij vertolkten klonk mooi, gevoelig en verzorgd. Wie een wat ingetogen speelwijze verwachtte kreeg gelijk, al dwong dit de toehoorders wel tot aandachtig luisteren. Het meest verrassend was hun repertoirekeuze: een onbekend werk van De L'Hoyer, een componist die vaker gespeeld mag worden.
Aan het begin van hun programma bracht het CKE ensemble met enkele fragmenten een kort eerbetoon aan Mozart, Haydn & Beethoven, de drie grootste componisten uit de periode rond 1800. Als afsluiting speelden zij een werk van de in gitaarkringen beroemde componist Fernando Sor. Het betrof zijn gitaarkwartet, voor deze gelegenheid bewerkt voor gitaarensemble door Martien Tielemans. Dit tweede ensemble van de Eindhovense muziekschool bestaat uit 12 leden in de leeftijd van 14 tot 21 jaar. Bij het vorige ensemblefestival viel dirigent Martien Tielemans met zijn ensembles in de prijzen, deze keer greep hij er net naast. Het moet een moeilijke beslissing voor de jury zijn geweest, want het niveau van zijn ensembles was ook dit jaar weer bijzonder hoog. De professionele benadering bleek al meteen uit de opstelling in een halve cirkel, waar veel werk van werd gemaakt, en de verzorgde kleding. Iedereen kon de dirigent goed zien en er werd ook daadwerkelijk op de dirigent gelet. Muzikaal was er daardoor een mooie balans en een goed ensemblegeluid. Een prachtig programma en een plezier om naar te luisteren!
Het repertoire van het jongerenensemble van Factorium Tilburg wordt gekenmerkt door veelzijdigheid en strekt zich uit van muziek uit de renaissance en barok tot bewerkingen van popsongs en volksmuziek uit vele landen. Het gaat veelal om stukken die speciaal voor dit ensemble zijn bewerkt tot 3 of 4-stemmige gitaarmuziek. Bij het instuderen van een nieuw stuk worden de stemmen voortdurend gewisseld. Zo wordt ieder lid van het ensemble zich bewust van functies zoals: melodie spelen, begeleiden, aanvoeren, volgen en vooral luisteren naar elkaar. Deze manier van werken heeft duidelijk vruchten afgeworpen. Het technisch niveau was goed in orde en het was duidelijk dat er veel aandacht was besteed aan de voordracht. Dynamisch werd nergens geforceerd, waardoor het geheel een verzorgde indruk maakte. De werkjes van Schubert en Mozart waren een uitstekende keuze.
Gitaarensemble 3 van de muziekschool Amstelveen onder leiding van Ton Terra speelde twee werkjes van resp. Haydn en Sor, beide in een bewerking van de dirigent . De jongste speler van dit ensemble is 11 en de oudste is 15 jaar. Twee leden van het Hanika-kwartet speelden mee als invaller. Ondanks de gemiddeld jonge leeftijd van dit ensemble werden vlotte tempi gekozen en werd een prima muzikale prestatie geleverd. Zoals te verwachten van Ton Terra, in de ensemblepraktijk gepokt en gemazeld, was er weer iets aparts te beleven. In voorgaande edities waren het zijn bewerkingen en de verrassend heterogene samenstelling van de ensembles, nu had hij iets bedacht met sponsjes om een pizzicato-effect op te roepen. En het werkte! Uiteraard in muzikaal opzicht, maar vooral bij het publiek. Het was leuk om een zaal te zien die leek te bestaan uit één grote smile. Zo'n klein beetje theater doet wonderen. Je moet er maar opkomen.
Terwijl de jury zich terugtrok om zich te beraden over de toekenning van de prijzen, kon het publiek genieten van een bijzonder optreden van de gitaarvirtuoos Emiel van Dijk. Het optreden werd aangekondigd als Het Paganini Gitaarduel, een duel tussen een gitaar en een …gitaar. De act begon met virtuoos gitaarspel op een versterkte klassieke gitaar, gevolgd door vingervlug geweld op een elektrische gitaar. Het duel werd voortgezet door nog enige malen van gitaar te wisselen, waarbij uiteraard ook telkens de speelstijl veranderde. Het hoogtepunt vormden de Paganini-variaties nieuwe stijl. Met het bekende Paganini-thema als uitgangspunt ondernam Emiel van Dijk een desperate poging om de grenzen van het klassieke gitaarspel te verleggen en te combineren met de onderbuikgevoelens uit de rockmuziek. Of die poging is geslaagd mag iedereen voor zichzelf uitmaken, maar spannend was het wel. De uitslag van het duel? Waarschijnlijk gelijkspel.
Het ensemblefestival is in de eerste plaats bedoeld als uitje, als een ontmoetingsmoment voor ensembles en als een gelegenheid om iets ‘ongehoords' te ervaren. Hoewel het concourselement slechts op de tweede plaats komt, blijkt het moment van de prijsuitreiking toch telkens weer te leiden tot een voelbare hoogspanning in de zaal. Voor de jury van het EGTA Ensemblefestival blijft het moeilijk om prijzen toe te kennen, omdat de ensembles nauwelijks te vergelijken zijn door de verschillen in grootte, samenstelling en leeftijd. Toch denk ik dat de keuze voor de ensembles TEC en Apoyando terecht was. De jury had echter graag meer prijzen toegekend en was dan ook heel gelukkig met de publieksprijs voor het Githoorn ensemble. Dat was tenminste één dilemma minder.
De overige deelnemers gingen niet met lege handen naar huis. Iedere deelnemer kreeg een certificaat van deelname en een setje gitaarsnaren, ter beschikking gesteld door gitaarspeciaalzaak Guitarrería. Ieder ensemble krijgt een juryrapport, waarin de belangrijkste opmerkingen van de juryleden Cees Hartog, Lydia Kennedy en Roland Broux zijn samengevat. Van ieder optreden is bovendien een professionele cd-opname gemaakt, die ieder ensemble krijgt toegestuurd.
Evenementen als het EGTA Ensemblefestival kosten veel geld en veel tijd. Een belangrijke bijdrage in geld wordt geleverd door de sponsors. Het is sympathiek en getuigt van oprechte belangstelling dat een vertegenwoordiger van de belangrijkste sponsor na Guitarrería, de Johan van Vossen stichting, de moeite nam om deze dag bij te wonen.
De bijdrage in tijd komt van de vrijwilligers. Allereerst de werkgroep Tilburg, waarbij Jaap Hoek en Wim Stokwielder het voortouw namen, Lotte Brekelmans en Paul van Gellecum de presentatie verzorgden en Leon, Jules, Frank en Bart als toneelmeester en verbindingsdienst opereerden. De deelnemers, hun docenten, de ouders en andere aanwezigen, de jury en de organisatoren kunnen terugblikken op een geslaagd ensemblefestival. Voorstellen voor een thema voor het volgende festival kunnen nu al worden ingediend. Het is 2008 voor je het weet.
